Een jonge stem met een krachtige boodschap

Amin blikt terug op de Rotterdamse Srebrenica Herdenking

Een maand geleden vond de Rotterdamse Srebrenica herdenking plaats. Een moment van herinnering, samenzijn en vooruitkijken. Tijdens de bijeenkomst opende en sloot de 12-jarige Amin Imsirović, kinderburgemeester van Barendrecht, de herdenking af met zijn zelfgeschreven gedicht. Terwijl hij geniet van zijn zomervakantie neemt hij even tijd om terug te kijken op deze bijzondere dag. Ook vertelt hij waarom het voor hem zo belangrijk is om zijn stem te laten horen.

Een gedicht over herinneren én verbinden

Het idee voor zijn gedicht ontstond vanuit zijn rol als kinderburgemeester. Voor de Dodenherdenking in Barendrecht werd Amin dit jaar gevraagd een speech te houden. Daarin wilde hij niet alleen stilstaan bij de Tweede Wereldoorlog, maar ook bij de Bosnische oorlog die zijn ouders en grootouders hebben meegemaakt.

“Wat deze oorlogen en veel andere oorlogen met elkaar gemeen hebben, is dat ze begonnen zijn met buitensluiten,” vertelt Amin. “Als kinderburgemeester zet ik me juist in tegen buitensluiten. Ik wil graag dat iedereen erbij hoort.”

 

Met die gedachte schreef hij een gedicht dat mensen niet alleen aan het denken zet, maar ook raakt.

“Mijn moeder is psycholoog en zegt vaak: mensen onthouden niet altijd precies wat je zegt, maar wel het gevoel dat je ze geeft. Dat wilde ik met mijn gedicht bereiken.”

 

Na zijn voordracht in Barendrecht kreeg Amin veel positieve reacties. Omdat het gedicht goed aansloot bij het thema van de Rotterdamse Srebrenica Herdenking, werd hij gevraagd om het daar opnieuw voor te dragen.

 

Waarom herdenken belangrijk blijft

Voor Amin is het belangrijk dat ook jonge generaties blijven leren over wat er in Bosnië is gebeurd.

“Ik vind het belangrijk dat we blijven herdenken en onthouden wat onze families hebben meegemaakt. Mijn ouders zaten allebei op de basisschool toen de oorlog begon. Veel kinderen van mijn leeftijd kunnen zich dat nauwelijks voorstellen. Dat vind ik zelf ook een bizar idee, ookal hebben het hier thuis wel over.”

 

Hoewel hij in Rotterdam is geboren, voelt Amin zich sterk verbonden met zijn Bosnische roots.

“Bij dit soort evenementen voel ik me altijd nog een beetje meer Bosnisch. Daarom vind ik het fijn om iets te kunnen bijdragen aan de Bosnische gemeenschap in Nederland.”

 

Een stil moment dat veel zei

 

De herdenking maakte diepe indruk op hem. Vooral het moment waarop hij de bijeenkomst mocht afsluiten met het tweede deel van zijn gedicht, zal hij niet snel vergeten.

“Het voelde belangrijk om het goed te doen. Niet voor mezelf, maar voor alle Bosnische mensen en kinderen die er niet meer zijn en geen stem meer hebben.”

 

Het meest bijzondere moment? De stilte na zijn voordracht.

“Het was even helemaal stil. Ik zag dat mensen ontroerd waren. Daarna legden we samen witte rozen in het water. De muziek die toen speelde vond ik prachtig.”

 

Een boodschap aan andere kinderen

Amin hoopt dat kinderen zich bewust worden van hun eigen rol in het voorkomen van uitsluiting.

“Laten we er met elkaar voor zorgen dat we niemand buitensluiten. Als wij dat als kinderen op tijd leren, kunnen we in de toekomst veel ellende voorkomen.”

 

Daarnaast zou hij graag zien dat meer kinderen deelnemen aan herdenkingen en activiteiten binnen de gemeenschap.

“Het is niet alleen belangrijk, maar ook leuk om mee te doen.”

 

Een wens voor de toekomst

Als Amin één wens mocht doen, dan was die eenvoudig maar krachtig:

“Ik wens dat iedereen elkaar respecteert, ook als je anders bent. En voor alle kinderen in de wereld wens ik dat ze veilig kunnen opgroeien, zonder oorlog. Misschien zouden volwassenen soms wat meer als kinderen moeten zijn. Dan was er denk ik geen oorlog meer.”

 

Met zijn woorden laat Amin zien dat herdenken niet alleen gaat over het verleden, maar ook over de toekomst. Een toekomst waarin respect, inclusie en verbinding centraal staan. Zijn gedicht en boodschap herinneren ons eraan dat ook een jonge stem een grote impact kan hebben.

 

Doe jij ook mee?

Het verhaal van Amin laat ook zien hoe waardevol het is om jongeren actief te betrekken bij herdenken en burgerschap. Door leerlingen ruimte te geven om hun gedachten te delen via bijvoorbeeld poëzie, verhalen, kunst of muziek, wordt geschiedenis persoonlijk en betekenisvol. Zo leren kinderen niet alleen over het verleden, maar ook over het belang van inclusie, respect en verbondenheid. Want juist door jong te leren dat iedereen erbij hoort, bouwen we samen aan een betere toekomst. Vanuit RHS zetten we ons ook het komende jaar hiervoor actief in. Wil jij als school of jongerenorganisatie ook meedoen? Laat het ons weten!